“Denk je wel eens aan me? Als je fietst door de regen, je even op de bank ligt, je moet wachten op de bus, onder het tandenpoetsen of wanneer je ’s avonds eindelijk in bed ligt?”— Ik wel aan jou namelijk (via verdronkeningedachten)
“Soms moet je gewoon even je eigen moeder zijn. Tegen jezelf zeggen: “Nou kom, doe die schoenen naast je voeten aan, en gáán.””— Als we het tot hier hebben overleefd, is één dag niks meer. (via gezongen-woorden)
“Ik slaap al weken veel te laat Omdat het denken maar niet stopt De gedachten mij niet verlaten Ik niets anders kan doen Dan te wachten, tot ik slapen kan gaan En morgen begint dan alles weer van voor af aan.”—
Mooie woorden en twee -nog mooiere- mannen op een trap.
(Beatrixgebouw, Utrecht - 18/06/2017).
“Probeer het alsjeblieft los te laten lieverd en dat hoeft niet nu, echt niet. Maar er komt een tijd dat je tegen jezelf moet zeggen: Ik heb genoeg tranen gelaten en verdriet gehad. Het is goed zo, komt het nog dan komt het en komt het niet, is het goed geweest zoals het was. Maar nu mag ik weer lachen en genieten, met af en toe een traan maar niet meer andersom.”— Ik mis je.
-iets wat ik net zei tegen een meisje over loslaten. Iets wat ik zelf nog moet leren.
Het is altijd zo lachwekkend hoe ik advies geef aan anderen terwijl mijn emotioneel draagvlak zo groot is als een rijstkorrel.
“Je hebt echt geen idee wat je met mij doet hè?”—
“Bedankt voor de angst die je me hebt bezorgd. Bedankt voor de slapeloze nachten. Bedankt voor de onzekerheid die je me hebt gegeven.”— Bedankt, echt waar bedankt.
“Kan ik terug in de tijd gaan? Naar wanneer ik nog elke ochtend wakker werd met een lieve goeiemorgen en ging slapen met een slaapzacht smsje. Of toen ik doorheen de dag lieve berichtjes kreeg om me door de dag heen te sleuren. Of naar de tijd dat ik kleine cadeautjes of soms minder kleine cadeautjes kreeg omdat je vond dat ik soms een verwend prinsesje mocht zijn. Of naar de nachten dat ik niet kon slapen en jij me belde of ik u wakker mocht bellen. Of naar de eindeloze leuke momenten die we samen hebben meegemaakt. Of de momenten waar we gewoon bij elkaar waren en niets speciaal deden. Of naar de keren dat je plots aan men deur stond, gewoon omdat ik een knuffel nodig had.”— Kan dat?
“Het is alsof de manier waarop mijn hoofd werkt elke situatie nog 1000 keer moeilijker maakt.”— ik wil gewoon stoppen met denken, mijn gedachten even uitschakelen
Ik ben best wel, heel erg, bang.
success-is-the-best-revenge-babe:
“Hij begon zijn zin, en ik wist hoe hij eindigen zou Met ogen vol spijt en de klassieke “het ligt niet aan jou””— Liesbet (ikzelf dus)
Ik gaf m'n dromen op
Zodat jij kon dromen
Hoe dat precies moet, leven, daar ben ik nog niet helemaal achter, maar ik kan redelijk goed doen alsof.
-Griet op de Beeck, Vele hemels boven de zevende